AIOLOS F.C.

Keep Dreaming, keep Fighting…

Βλέπεις τα υπέροχα φρούτα πάνω στο δέντρο κι απλώνεις το χέρι σου για να κόψεις ένα. Νιώθεις ήδη τη δροσιά του να σου πλημμυρίζει το στόμα και δεν κρατιέσαι. Έλα όμως που είναι στα πιο ψηλά κλαδιά του δέντρου, σε κλαδιά που όσο κι αν τεντώσεις τα χέρια σου πιστεύεις πως δεν θα τα φτάσεις ποτέ… Τότε είναι που πρέπει να αποφασίσεις τι θα κάνεις. Θα παρατήσεις την προσπάθεια και θα συνεχίσεις τον δρόμο σου ελπίζοντας πως θα βρεθούν στο δρόμο σου δέντρα με χαμηλότερα κλαδιά, θα καθίσεις κάτω από το δέντρο και θα οικτίρεις τη μοίρα σου περιμένοντας να πέσει κάποιο από τα φρούτα για να μπορέσεις να σβήσεις τη δίψα σου ή θα οπλιστείς με όση δύναμη διαθέτεις και θα στύψεις το μυαλό σου για να βρεις τρόπο να φτάσεις τα φρούτα;

Κι αν η επιλογή αυτή μοιάζει εύκολη στα λόγια, ένας Θεός μονάχα γνωρίζει πόσο δύσκολη είναι στην πραγματικότητα. Κάθε στιγμή υψώνονται μπροστά σου εμπόδια που μοιάζουν ανυπέρβλητα. Εξετάσεις στο σχολείο, ένας κρίσιμος αγώνας με αντίπαλο  μια ομάδα που μοιάζει ανίκητη, μια αρρώστια, μια ερωτική απογοήτευση… Και κάθε φορά βρίσκεσαι μπροστά στο αρχέγονο αυτό δίλλημα, να τα παρατήσεις δηλαδή ή να παλέψεις με όλες σου τις δυνάμεις κι ας μοιάζει η μάχη να είναι χαμένη εκ των προτέρων. Έχεις αναλογιστεί όμως πως δεν υπάρχει μεγαλύτερο βάρος στην ψυχή από μια μάχη που δεν δόθηκε ποτέ; Η απόφαση που θα πάρεις μπροστά σε κάθε ανάλογο σταυροδρόμι που θα σε οδηγούν τα βήματα σου είναι εκείνη που θα σου καθορίζει κάθε στιγμή στο μέλλον. Η ζωή, βλέπεις, δεν είναι ένας επίπεδος δρόμος που τα πάντα είναι εύκολα στην προσπάθεια σου να τον διαβείς αλλά ένα κακοτράχαλο τις περισσότερες φορές μονοπάτι, γεμάτο λακκούβες και ανηφόρες που απειλούν κάθε στιγμή να σε λυγίσουν.

Στόχευε το φεγγάρι για να πετύχεις τ’ αστέρια…

Ειδικά την περίοδο αυτή που οι περισσότεροι από εσάς έχετε μπροστά σας τον Γολγοθά των εξετάσεων στο σχολείο σας, και ειδικότερα εκείνοι που θα βρεθείτε για πρώτη φορά στη ζωή σας μπροστά στη δοκιμασία αυτή, να γνωρίζετε πως τίποτα δεν είναι ικανό να σας λυγίσει όταν δεν φοβάστε να το κοιτάξετε κατάματα. Όταν τολμάτε να ονειρευτείτε και παλεύετε με κάθε σας ικμάδα για να κατακτήσετε τα όνειρα σας. Και κάθε φορά που νιώθετε τα γόνατα σας να λυγίζουν κάτω από το φόβο μιας πιθανής σας αποτυχίας, να είσαστε βέβαιοι πως τίποτα δεν κρίνεται πριν το ‘’τελευταίο σφύριγμα της λήξης’’… Και πάντα να έχετε στο μυαλό σας πως στον αγώνα σας αυτόν, όπως και σε κάθε άλλον που θα κληθείτε να δώσετε στη ζωή σας, θα βρίσκονται πάντοτε δίπλα σας όλοι εκείνοι που σας αγαπάνε. Και πιστέψτε με, είναι πολλοί αυτοί… Το μόνο που χρειάζεται είναι να σφίξετε τα δόντια, να μαζέψετε κάθε σταγόνα δύναμης που διαθέτει η ψυχή σας και να μη διστάσετε ούτε στιγμή να δώσετε τη μάχη σας.

Κι όλοι εμείς θα βρισκόμαστε δίπλα σας να σας στηρίζουμε σε κάθε σας προσπάθεια. Γιατί αυτό δεν είναι η αγαπημένη μας ομάδα, ο Αίολος Γλυφάδας; Μια ομάδα, μια οικογένεια… Και οι οικογένειες δεν αφήνουν ποτέ κανέναν να δίνει τις μάχες του μονάχος…

 

Μαντζαρίδης Στέφανος