AIOLOS F.C.

Μπορώ να σου πω κάτι μπαμπά;

Μπαμπά…

Σε λίγες ημέρες ξεκινάει το πρωτάθλημα και πραγματικά δεν κρατιέμαι… Περιμένω πως και πως τη στιγμή που θα οργώσω κάθε σπιθαμή του γηπέδου μας φορώντας τη φανέλα της ομαδάρας μας και θα ζήσω και πάλι όλα εκείνα που κάνουν το ποδόσφαιρο να είναι το ομορφότερο άθλημα στον κόσμο. Και είμαι τόσο χαρούμενος που κι αυτή τη χρονιά θα σ’ έχω και πάλι δίπλα μου, να χαιρόμαστε μαζί στις νίκες ή να κλαίμε παρέα στις ήττες. Είναι στ’ αλήθεια τόσο καταπληκτικό να κάνω πράγματα μαζί σου…

Όμως… Μη με παρεξηγήσεις γι αυτά που θα σου πω αλλά πραγματικά τα νιώθω να με πνίγουν εδώ και καιρό. Και νομίζω πως τώρα που βρισκόμαστε μια ανάσα πριν την αρχή των αγώνων μου είναι η καλύτερη στιγμή για να σου τα πω. Θέλω να σου τα πω εδώ και πολύ καιρό, βλέπεις όμως φοβάμαι πολύ πως θα το πάρεις…

Ξέρεις μπαμπά, ποδόσφαιρο στο γήπεδο παίζω εγώ κι όχι εσύ. Αυτό σημαίνει πως μπορεί να μην τρέχω τόσο γρήγορα όσο θα ήθελες, να μη σουτάρω τόσο δυνατά όσο πιστεύεις ή να μη δίνω τόσο καλές πάσες όσο χρειάζεται… Να είσαι βέβαιος πως αυτό με στεναχωρεί κι εμένα το ίδιο πολύ με σένα, ίσως μάλιστα να με στεναχωρεί και περισσότερο. Άσε με λοιπόν σε παρακαλώ να φτάσω μέχρι εκεί που μπορώ με την προπόνηση δίχως να αγχώνομαι για αυτό. Ξέρεις μπαμπά, πολλές φορές έχω την αίσθηση πως δίνω καθημερινά στο γήπεδο εξετάσεις με εξεταστή εσένα. Κι αυτό πραγματικά είναι ιδιαίτερα πολύπλοκο για μένα για να μπορέσω να το διαχειριστώ… Μπορεί ακόμα στη θέση που έπαιζες εσύ να μην είμαι το ίδιο καλός. Μπορείς λοιπόν ν’ αφήσεις τον προπονητή μου να κρίνει σε ποια θέση είμαι καλύτερος; Άλλωστε εσύ ήσουν εκείνος που διάλεξε στην αρχή την ομάδα που θα έπαιζα ποδόσφαιρο, πράγμα που σημαίνει πως εμπιστεύεσαι απόλυτα τόσο την κρίση του προπονητή της όσο και τον τρόπο της λειτουργίας της…

Μου επιτρέπεις να σε ρωτήσω και κάτι ακόμα μπαμπά, τώρα που αρχίσαμε να τα λέμε τόσο όμορφα και ανοιχτά όλα αυτά; Την ώρα του αγώνα τελικά τις οδηγίες ποιου πρέπει να ακούω, τις δικές σου από την κερκίδα ή του προπονητή μου από τον πάγκο της ομάδας; Γιατί σου μιλάω ειλικρινά τις περισσότερες φορές πραγματικά μπερδεύομαι, δεν ξέρω τι απ’ όλα να κάνω…

Το γνωρίζω καλά, μπαμπά, πως ξέρεις τόσα πολλά πράγματα για το ποδόσφαιρο και, πίστεψε με, ειλικρινά σε θαυμάζω τόσο γι αυτό! Όμως… Όμως δε θέλω να ξεχνάς πως εγώ παίζω ποδόσφαιρο απλά για περνάω καλά και να βρίσκομαι με τους φίλους μου. Είναι ένα παιχνίδι για μένα, ένα παιχνίδι που μου αρέσει όσο τίποτα άλλο. Εσύ ήσουν τυχερός σ’ αυτό το θέμα, είχες τις αλάνες παντού γύρω σου και μπορούσες ότι ώρα ήθελες να παίξεις μπάλα με τα φιλαράκια σου. Τα πράγματα όμως, μπαμπά, είναι πολύ διαφορετικά για μένα. Ξέρεις πολύ καλύτερα από μένα πόσο πιεσμένη είναι η ζωή μου. Δεν μπορώ να κάνω τίποτα μόνος μου με τους φίλους μου, ενώ το καθημερινό μου πρόγραμμα είναι τόσο στριμωγμένο που πραγματικά πολλές φορές εύχομαι να είχε η μέρα περισσότερες από 24 ώρες μήπως και προλάβω να κάνω όσα πρέπει πια να κάνω…

Το ξέρω καλά ρε μπαμπά πως όνειρο σου ήταν να γίνεις ποδοσφαιριστής. Και ειλικρινά λυπάμαι πολύ που δεν τα κατάφερες. Ποιο παιδί άλλωστε δεν θα ήθελε να ήταν ο μπαμπάς του ποδοσφαιριστής… Αυτό όμως δε σημαίνει πως, όσο κι αν σε λατρεύω, είμαι κλώνος σου. Δεν είμαι υποχρεωμένος να γίνω ότι δεν κατάφερες εσύ να γίνεις. Είμαστε δυο διαφορετικές προσωπικότητες που εκείνο που τις ενώνει είναι η απέραντη αγάπη που νιώθει ο ένας για τον άλλον, η αλληλοεκτίμηση και ο αλληλοσεβασμός μας.

Μη με γεμίζεις λοιπόν με περισσότερο άγχος απ’ όσο μπορώ να διαχειριστώ κι άφησε με να απολαύσω τις λιγοστές ώρες που μου έχουν απομείνει ελεύθερες… Τις ελάχιστες στιγμές που είναι μόνο δικές μου. Και να είσαι βέβαιος μπαμπά μου, πως όλα φέτος θα πάνε τόσο καλά που δεν θα το πιστεύουμε! Σε θέλω πάντα κοντά μου, θέλω να σε νιώθω σε κάθε μου βήμα δίπλα μου. Δεν αντέχω όμως να με πνίγει η αγάπη σου…

Αυτά τα λίγα είχα να σου πω μπαμπά μου, ελπίζω να μη σε στεναχώρησα. Άντε, καλή μας ποδοσφαιρική χρονιά! Τα καλύτερα είναι μπροστά μας, να είσαι βέβαιος γι αυτό!

Ά και που είσαι μπαμπά, μπορείς αυτά που σου είπα να μου τα φυλάξεις για να τα διαβάσω όταν θα γίνω κι εγώ πατέρας με τη σειρά μου; Γιατί το πιθανότερο είναι να τα έχω ξεχάσει μέχρι τότε…

Μαντζαρίδης Στέφανος