AIOLOS F.C.

Ζήσε την κάθε μέρα σου σα να ‘τανε η τελευταία…

Η ζωή είναι ένα μονοπάτι σε κάποιο βουνό, γεμάτο ανηφόρες και κατηφόρες, ανοίγματα και στενέματα. Γεμάτο κακοτοπιές αλλά και ξέφωτα. Που μπορεί αν δεν το το σεβαστείς να σε σκοτώσει μα που σου χαρίζει εικόνες, αρώματα και γεύσεις που μένουν για πάντα να ομορφαίνουν  την ψυχή σου… 

Η ζωή είναι μια θάλασσα. Άλλοτε φουρτουνιασμένη σε πηγαίνει από δω κι από κει δίχως να μπορείς να χαράξεις τη ρότα σου κι άλλοτε  ήρεμη σε γαληνεύει και σε κάνει να ονειρεύεσαι… Πότε να νιώθεις πως θα σε καταπιεί και πότε να σου δίνει οξυγόνο να γεμίζεις τα πνευμόνια σου. Κι η αλμύρα της πάνω στο κορμί σου να σε κάνει να νιώθεις ότι ζεις…

Η ζωή είναι υπέροχη όταν τη γεύεσαι. Άλλες φορές γλυκιά σαν αμαρτία κι άλλες πικρή να σου τρυπάει τα σωθικά κάθε φορά που πας να την καταπιείς. Γεμάτη ζάχαρη και μέλι, αρώματα και μπαχάρια της Ανατολής, χρώματα και εικόνες που παίρνουν τον νου σου από το χέρι και τον ταξιδεύουν σε μέρη μακρινά…

Η ζωή είναι ένας ποδοσφαιρικός αγώνας που δεν τελειώνει ποτέ. Και που όσο καλά κι αν πιστεύεις πως έχεις προετοιμαστεί για να νικήσεις, αρκεί μια στιγμή και όλα να πάνε στράφι… Ένας αγώνας που ποτέ μα ποτέ δεν τον ζεις μονάχος… Μα που πάντα θα υπάρχει ένας ώμος να στηριχτείς όταν πονάς, μια αγκαλιά να ριχτείς μέσα της όταν η χαρά ξεχειλίζει απ’ την ψυχή σου, ένα χέρι να σε σηκώσει όταν πέφτεις κάτω χτυπημένος…

Η ζωή είναι ένα βιβλίο που μόλις τελειώνεις ένα κεφάλαιο του θέλεις να ταξιδέψεις στο επόμενο. Και που μέσα στις σελίδες του κρύβει κόσμους μαγικούς, βγαλμένος από τις πιο όμορφες γωνιές του νου των ανθρώπων. Κι όταν φτάνεις στο τέλος του νιώθεις γεμάτος με ολάκερη την ανθρώπινη σοφία, κοινωνός μιας παγκόσμιας σκέψης…

Η ζωή είναι μια μελωδία που ακούς για πρώτη σου φορά και που μπαίνει μέσα σου και κάνει κάθε κύτταρο σου να δακρύζει μαζί της. Είναι μια νότα που σου κλείνει τα μάτια, σε παίρνει απ’ το χέρι και σε γεμίζει με εικόνες μαγικές που νόμιζες πως δεν υπάρχουν…

Η ζωή είναι ένα τρένο που φτάνει στο σταθμό απροειδοποίητα. Κι έχεις μονάχα μια στιγμή για να αποφασίσεις αν θα ανέβεις πάνω ή θα το αφήσεις να περάσει. Ένα τρένο που σαν το χάσεις δεν ξανάρχεται ποτέ δεύτερη φορά στον ίδιο σταθμό…

Ζήσε τη ζωή σου σα να μην υπήρχε αύριο, ρούφηξε τον κάθε της χυμό. Γεύσου την κάθε μέρα της σα να ‘τανε η τελευταία. Πέτα το ρολόι σου κι άσε την καρδιά σου να σε οδηγήσει, ξέρει αυτή, μη χάνεις χρόνο. Μη μετανιώνεις για τίποτα, κάνε λάθη, δοκίμασε όσο περισσότερα μπορείς. Σταμάτα να κοιτάζεις πίσω, η ζωή κυλάει μονάχα μπροστά. Ακολούθησε την, κυνήγησε την, άρπαξε την. Μη φοβάσαι να κοιτάξεις ψηλά, στόχευε πάντα τον ουρανό. Είναι δικός σου ο ουρανός και κανένας, μα κανένας, δε μπορεί να στον στερήσει…

Υ.Γ. Το κείμενο δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά στο enfo.gr

Μαντζαρίδης Στέφανος